Craniosacraal therapie, pseudowetenschap

Craniosacraal therapie maakt veel gebruik van pseudowetenschap

Het begrip pseudowetenschap wordt op onderstaande site uitgelegd.

http://nederlands.skepdic.com/dict_pseudowet.htm

Cranio sacraal therapie (CST),  is een vorm van alternatieve therapie gericht op het reguleren van de stroom van hersenvocht door het  manipuleren van de synarthrodial gewrichten van de schedel middels therapeutische aanraking . Om dit te doen, zal een beoefenaar lichte aanrakingen toepassen op schedel, gezicht, rug en bekken van de patiënt. Cranio Sacraal therapie is ontwikkeld door Dr. John Upledger,  in de jaren 1970, en is gebaseerd op de osteopathie in het craniale veld dat werd ontwikkeld in de jaren 1930 door William Garner Sutherland.

Upledger nam de hypothese aan dat het “craniosacrale ritme” intrinsiek was voor de menselijke gezondheid.  Misschien had hij de fundamentele oorzaak van alle ziekten gevonden. ( pseudowetenschap )

Hij probeerde de schedelbeenderen te mobiliseren door middel van hands-on manipulatie, en overtuigde zich ervan dat hij kon voelen dat de botten bewegen met een zestiende van een inch of meer.  Bij patiënten met autisme, convulsies, hersenverlamming, hoofdpijn, dyslexie, koliek, astma en andere ziekten werden verregaande verbeteringen gerapporteerd. Bovendien rapporteerde hij dat patienten die maandelijks behandeld werden meer energie hadden, zich gelukkiger voelden, en minder vaak ziek waren. ( pseudowetenschap )

Upledger  verwoordde dat hij het gevoel had een blik geworpen te hebben in de kern van alles. Alsof in het craniosacrale systeem alles samenkomt, wat het ook is. ”

Hij is overgegaan tot het toevoegen van andere behandelingen aan zijn arsenaal. Hij ontdekte het geheugen van het weefsel door zijn handen die bijna uit zichzelf gingen bewegen op een bepaald gebied te leggen dat een geheugen leek te vormen voor bepaalde trauma’s. ( pseudowetenschap )

Hij kon warmte en pulsaties voelen die onder zijn handen konden stijgen, daarna daalden tot vervolgens de sensaties leken te stoppen.  Op dat moment zou de pijn van de patiënt verdwijnen.

Hij ontdekte energie cysten .  Het aanraken van de patiënt en het geven van toestemming laat oude traumatische herinneringen aan de oppervlakte komen, hun trauma ventileren om helende energie te kunnen ontvangen. Hij noemde dit somato-emotional vrijkomen. Ook maakte hij gebruik van hypnosetechnieken. Hij beschreef voorbeelden van het terugbrengen van de patiënt naar de leeftijd van twee dagen, om aldaar ontstane trauma’s te laten verdwijnen.  Hij ontdekte dat het mogelijk was ​​om de innerlijke arts van een patiënt te bevragen, die de oorzaak van de ziekte zou kunnen verklaren.  Die innerlijke arts kan alle mogelijke gedaantes aannemen.

Upledger meldde nooit een mislukking.  Alles lijkt te werken voor hem.  Hij was een intelligente en goed opgeleide man en toch ook bewonderenswaardig op vele manieren.  Hij verdient respect voor zijn creativiteit, verbeelding, en de moed om onorthodoxe dingen te proberen in weerwil van de traditionele medisch onderwijs. Het is duidelijk dat hij geloofde dat hij vele patiënten heeft geholpen en vele patiënten denken dat ze zijn geholpen.

Toch is hij een éénling gebleven en hebben zijn theorieën geen navolging gevonden in de medische wereld. Enerzijds omdat zijn bevindingen biologisch niet lijken  kloppen en zelfs wetenschappelijk weerlegd kunnen worden, anderzijds omdat hij zoveel paden heeft bewandeld . Door dit allemaal als wetenschappelijke vindingen te presenteren verspeelde hij zijn krediet wat er aanvankelijk zeker was. De claim dat alle aandoeningen voortkomen uit het cranio sacrale systeem is niet vol te houden in de wetenschap. Zelfs niet in het alternatieve circuit.

Upledger heeft lang gestreden voor wetenschappelijke erkenning.Van 1975 tot 1983 werkten Upledger en neurofysioloog en histoloog Ernest W. Retzlaff aan de Michigan State University als klinische onderzoekers en professoren.  Ze stelde een onderzoeksteam samen om Sutherland’s theorie naar de vermeende pols en schedelbot beweging te onderzoeken.  Upledger en Retzlaff gingen over tot publicatie van hun resultaten, die ze interpreteerden als ondersteuning voor zowel het concept van schedelbot beweging, als het concept van een craniaal ritme. In latere beoordelingen van deze studies is geconcludeerd dat hun onderzoek geen afdoende bewijs voor de effectiviteit van craniosacrale therapie en het bestaan ​​van schedelbot beweging kon bieden.

Toch blijven beoefenaars van craniosacrale therapie beweren dat er kleine, ritmische bewegingen van de schedelbeenderen bestaan die worden toegeschreven aan de cerebrospinale vloeistof druk of arteriële druk.  Het uitgangspunt van cranio sacraal therapie  is dat palpatie van de schedel kan worden gebruikt om deze ritmische beweging van de craniale botten te detecteren en dat selectieve drukken kunnen worden toegepast om de craniale botten te manipuleren om een ​​therapeutisch resultaat te bereiken. Echter, de mate van mobiliteit en de naleving van de schedelbeenderen wordt als zeer controversieel beschouwd. ( pseudowetenschap )

Het beschreven ritme wordt door cranio sacraal therapeuten beschreven als de ademhaling van het zenuwstelsel. Dit stelsel regelt de werking van alles wat er in het lichaam gebeurt.

Een verstoring of blokkade van dit natuurlijke ritme heeft een negatieve invloed op de hersenen, ruggenmerg en daardoor ook op het functioneren van het Centraal Zenuwstelsel. Dit kan allerlei klachten in het lichaam veroorzaken.

Craniosacrale therapeuten beweren dat ze in staat zijn een craniosacraal “ritme” waar te nemen in de schedel, het heiligbeen, cerebrospinale vloeistof en de membranen die zich rondom het craniosacrale systeem bevinden. De balans en de stroom van dit ritme worden essentieel geacht voor een goede gezondheid. Het ritme bestaat naast een vloeistof beweging ook uit een beweging van energie. Daarom is het ritme op verschillende niveaus te voelen.  Het ritme wordt gemeten door de handen van de therapeut. Elke noodzakelijke of toegebrachte wijzigingen worden eveneens enkel door de handen van de therapeut waargenomen. Er wordt geen instrument gebruikt om het ritme of de wijzigingen ervan te meten. Bijgevolg bestaat er geen enkele systematisch objectieve meting van gezonde versus ongezonde ritmes. De meting, de therapie en de verklaarde genezing hebben allemaal een subjectieve basis.

Het cranisale ritme wordt door de craniosacraaal therapie onderverdeeld in drie deelritmes.Het eerste ritme heeft een meetbare amplitude tussen 40 microns en 1,5 mm. (Een velletje papier is 100 micron en het dunne velletje dat de tandarts gebruikt is slechts 3 micron). Dit ritme heeft een frequentie van ongeveer zes keer per minuut. Het tweede ritme heeft een naar buiten gaande en een naar binnengaande beweging die ieder ongeveer 15 seconden duren.Bij het derde en diepste ritme duren ze ieder zo’n 1,5 minuut tot een bijna stilstand: een stiltepunt. Het tweede en vooral het derde ritme zijn het werkgebied van de cranio sacraal therapeut. Gedurende een stiltepunt vindt diepe heling plaats.

Dit derde ritme wordt ook wel aangeduid als het spirituele ritme. Eenmaal in dit ritme is er een diep vredig, soort tijd- en ruimteloos besef . De patient kan zichzelf en wat je lichaam  te vertellen heeft waarnemen vanuit een hoger perspectief. Emoties worden overstegen. Gevoelens van boosheid of verdriet worden beschouwd vanuit de compassie en het hogere weten. Het hart is het orgaan waar het allemaal om draait. Zowel letterlijk fysiek, als energetisch.

Ook  beweren therapeuten dat ze door betasten van de schedel een diagnose kunnen stellen door de “stroming en pulsaties” van het hersenvocht te voelen. ( pseudowetenschap )

Cranio Sacraal Therapie werkt veel  met de alarmsystemen. Dit zijn onder andere het Reticulair Alarm Systeem(RAS) en de amygdala’s met de hypocampi. Ook de HHA –as wordt in de behandeling betrokken. Moeiteloos passeren begrippen als hypothalamus, trigeminus, facialis, cochlearis, raphne kernen, locus crereleus, epithalamus, metathalamus, sferoid enz.

Naast deze begrippen worden ook begrippen gehanteerd die niet afkomstig zijn uit bestaande medische terminologie maar wel de suggestie wekken dat het om algemeen wetenschappelijk geaccepteerde terminologie gaat. ( pseudowetenschap )

Onderstaande tekst is één van de vele voorbeelden van verdere gedetailleerde beschrijvingen van de werking van cranio  sacrale therapie.

“Met Cranio Sacraal werk kan ook contact gemaakt worden  met de middellijn in het ruggenmerg, wat het notochord wordt genoemd. Het notochord is ontstaan in het stadium na de conceptie als de neurale buis is gevormd uit het mesoderm. Het endo en ectoderm zijn dan reeds ontstaan. In de neurale buis ontstaat de notochord als lijn die de creatieve energie vanuit de kosmos, die het wonder van het leven laat ontstaan. Ook het geheugen van ordening komt hier vandaan, zodat alle stamcellen en alle cellen, die hieruit ontstaan, weten wat en waar ze heen moeten en wat voor functie zij gaan vervullen. De notochord laat het lichaam herinneren wat de functie en plaats is, de zogenaamde Clarity of Purpose en Place in Space. Via deze herinnering kan  verbinding gemaakt worden met andere lagen in het lichaam, ontdekken wat er in de weg staat en zo de ordening opnieuw creëren, zodat gezondheid en vreugde kunnen ontstaan. Het zelfgenezend vermogen kan weer zijn werk doen en de mens weer in balans brengen.”

Wat opvalt is het (bijna overmatige) gebruik van medisch anatomische begrippen en aan de andere kant even zovele holistische begrippen die andere alternatieve stromingen ook hanteren.

Dit door elkaar gebruiken van rationeel medische argumentatie en spiritueel holistische argumentatie is te verklaren doordat de grondlegger Dr. John Upledger dit in zijn leer ook voorschrijft. Zoals te lezen is in zijn boek waaruit onderstaand fragment is opgenomen.

In hoofdstuk 2 van zijn boek, CranoSacral Therapie: Touchstone van Natural Healing, beschrijft hoe hij communiceert met wat hij noemt de “innerlijke arts” van de patiënt

“In de meeste gevallen is het mogelijk om je tijdens een cranio sacraal sessie diep te verbinden met de patient. Hierdoor is het mogelijk om contact met de innerlijke arts van de patiënt te vragen. Het word ook duidelijk dat de innerlijke arts elke vorm kan aannemen -een afbeelding, een stem of een gevoel. Als het beeld van de innerlijke arts verschijnt, ontstaat een dialoogvenster met mij in het beantwoorden van vragen over de onderliggende oorzaken van de gezondheidsproblemen van de patiënt en wat kan worden gedaan om ze op te lossen. Het werd ook duidelijk dat bij een authentiek gesprek met de “innerlijke arts” het craniosacrale systeem zich manifesteert in een bepaald patroon.”

Het hoofdstuk gaat verder met Upledger’s zorg te beschrijven van een vier maanden oude Franse baby . Hoewel het kind nooit was blootgesteld aan Engels, besloot Upledger om te zien of de baby’s “innerlijke arts” met hem zou communiceren via het craniosacrale systeem en dat daarmee wordt aangetoond dat taalbarrières niet bestaan:

Ik vroeg hardop in het Engels dat het craniosacrale ritme te stoppen als het antwoord op een vraag  “ja” was, en niet stoppen als het antwoord ‘nee’ was.  Het ritme stopte  ongeveer tien seconden.  Ik veronderstelde dit als een indicatie dat ik werd begrepen. Vervolgens heb ik gevraagd of het mogelijk was tijdens deze sessie voor het ritme te stoppen alleen in antwoord op mijn vraag en niet om andere redenen, zoals bv. lichaamshouding.  Het ritme stopte weer.  Ik voelde een toenemend zelfvertrouwen”.

Met behulp van “ja-nee antwoorden,” kon Upledger het probleem lokaliseren als “een toxine dat werd ingeademd door de moeder. Upledger werd verteld om “te pompen in de pariëtale botten die een groot deel van het dak van de schedel te vormen, en een groot deel van de energie door het brein van de achterkant van de schedel naar voren te brengen. ” Terwijl hij dit deed,  controleerde Upledger regelmatig de baby’s “innerlijke arts.” Na ongeveer een uur, zegt Upledger, begon de baby normaal te bewegen.

Naast Cranio sacrale technieken komt ook het begrip Somato Emotionale Release (SER) steeds naar voren. Somato emotional release is een door John Upledger geintroduceerd begrip dat door iedere craniosaccraal therapeut wordt toegepast. Dit wordt ook wel de psychotherapeutische component van de cranio sacraal therapie genoemd en kan gebruikt worden wanneer een lichamelijke blokkade een emotionele geschiedenis heeft die in het onderbewuste is opgeslagen.

Skeptici merken op dat de schedel niet uit beweegbare onderdelen bestaat (in tegenstelling tot de kaak) en het enige mogelijke waarneembare ritme in de schedel en in de cerebrospinale vloeistof verband houdt met het cardiovasculaire systeem. Wanneer  getest, waren verschillende therapeuten niet in staat om hetzelfde metingsresultaat van het vermeende craniosacrale ritme te verkrijgen. In een systematisch bespreking van het wetenschappelijke bewijs voor craniosacrale therapie, besloot het British Columbia Office of Health Technology Assessment (BCOHTA) dat er onvoldoende wetenschappelijk bewijs is om cranio sacrale therapie aan te raden aan patiënten, artsen of verzekeraars voor om het even welke ziektetoestand. De auteurs van de bespreking merken op dat hoewel “er bewijs bestaat voor een cranio sacraal ritme, impuls of ‘primaire ademhaling’ onafhankelijk van andere meetbare lichaamsritmes (hartslag, of ademhaling)”, er geen geldig bewijs is dat dit ritme “op betrouwbare wijze door een onderzoeker kan worden waargenomen” of dat het enige invloed heeft op de gezondheid of de ziektetoestand. Het is volstrekt niet aannemelijk dat schedelbeenderen kunnen worden gemanipuleerd met slechts 5 gram druk.

De wetenschappelijke basis voor CST is zeer discutabel en mist een bewezen biologisch plausibel mechanisme. Door het ​​ontbreken van goed opgezette gerandomiseerde gecontroleerde studies wordt het gekarakteriseerd als pseudowetenschap.

Het duizelt ons als OMICG wanneer we in deze therapie duiken. Zoveel termen. Zoveel theorie. Het voelt alsof er een krampachtigheid bestaat om iedereen te overtuigen van deze “bewezen” “wetenschappelijk verantwoordde” therapie. De drang tot overtuiging dat de craniosacraal therapeut hoog is opgeleid en zeer medisch onderlegd is. ( pseudowetenschap )

Ook holistische visies worden kracht bijgezet door ze met medische terminologie te onderbouwen. Voor de leek kan het mogelijk werken. Een therapie die die zeer ingewikkelde medische terminologie  gebruikt  zal vast zeer verantwoord zijn. Zeker vanwege de achtergrond van fysiotherapie en de koppeling aan de fysiotherapeutische professie maakt dat vele patienten zich niet bewust zijn dat het om een alternatieve therapie gaat. Ditzelfde verschijnsel doet zich voor bij manuele therapie, ostheopathie, en chyropractie.

Het craniosacrale systeem als het universum van de gezondheid van de patient beschouwen is eenzijdig en staat haaks op de intelligentie die aanwezig zou moeten zijn. Hierin wordt hun grondlegger Dr. John Uplegder gevolgd. Arrogantie staat haaks op holisme en is een valkuil voor iedere beroepsgroep die moet vechten voor erkenning. Men staat niet meer open voor invloeden van buitenaf maar vecht “gezamenlijk” voor standpunten die bijna megalomaan worden.

In dit beeld past  ook de tekst die vermeld staat op de site van de Peirsman cranio sacraal academie:

“Als Cranio Sacraal Therapeut behoor je tot een van de meest geavanceerde gezondheidswerkers op aarde waarin je thuis bent in de meest nieuwe ontwikkelingen op anatomisch-, immuun-, en hersenwerktherapieën. Bovendien zal je een specialist worden op communicatief niveau zodat je ook alle emotionele of psychische problemen die zich aandienen zal kunnen begrijpen en behandelen”.